Lookup-tabel in GTM: één variabele, meerdere situaties

Een Lookup-tabel (opzoektabel, in het Engels Lookup Table) is een door de gebruiker gedefinieerde variabele in Google Tag Manager (GTM) waarmee je een invoerwaarde koppelt aan een andere waarde. Je gebruikt hiervoor een bestaande variabele als invoer en bepaalt vervolgens welke waarde GTM moet teruggeven.

Een Lookup-tabel is vooral handig wanneer je een beperkt aantal bekende waarden wilt vertalen naar andere waarden. Je kunt bijvoorbeeld een technische ID uit de datalayer omzetten naar een leesbare naam.

Hoe werkt een Lookup-tabel?

Een Lookup-tabel bestaat uit een invoervariabele en een tabel met invoer- en uitvoerwaarden. GTM controleert de waarde van de invoervariabele en zoekt naar de bijbehorende invoerwaarde in de tabel.

Een eenvoudige Lookup-tabel kan er bijvoorbeeld zo uitzien:

Wanneer [variabele] gelijk is aan	Wordt [deze variabele] ingesteld op
contact-form	Contactformulier
quote-form	Offerteformulier
job-form	Sollicitatieformulier

Als de invoervariabele de waarde quote-form bevat, geeft de Lookup-tabel Offerteformulier terug.

De variabele die uit de Lookup-tabel komt, kun je vervolgens gebruiken in een tag, bijvoorbeeld als parameter van een GA4-event.

Praktijkvoorbeeld: formuliernaam uit een form ID

Stel dat je een formulier meet en via de datalayer een form_id ontvangt. Je wilt deze technische waarde niet rechtstreeks gebruiken in je rapportages, maar omzetten naar een begrijpelijke formuliernaam.

De invoer moet overeenkomen

Een Lookup-tabel is gebaseerd op het koppelen van concrete invoerwaarden. De waarde die GTM ontvangt moet daarom overeenkomen met de waarde die je in de tabel hebt opgegeven.

Staat bijvoorbeeld quote-form in de tabel, dan is het belangrijk om te controleren of de invoervariabele daadwerkelijk die waarde bevat. Een afwijking zoals Quote-form kan ervoor zorgen dat er geen overeenkomst wordt gevonden.

Controleer daarom in de Preview-modus van Google Tag Manager welke waarde je invoervariabele daadwerkelijk bevat.

Standaardwaarde instellen

Je kunt een standaardwaarde instellen voor situaties waarin geen van de regels overeenkomt met de invoer.

Stel bijvoorbeeld overig in als standaardwaarde. Wanneer een onbekende form_id binnenkomt, geeft de Lookup-tabel dan overig terug.

Een standaardwaarde is vooral nuttig wanneer de uitvoer van de variabele als parameter naar een analytics-platform wordt gestuurd. Nieuwe of onverwachte invoer leidt dan niet direct tot een ontbrekende waarde.

Wanneer gebruik je een Lookup-tabel?

Gebruik een Lookup-tabel wanneer je een beperkt aantal bekende waarden wilt koppelen. Bijvoorbeeld:

• een form_id omzetten naar een formuliernaam;
• een technische ID omzetten naar een leesbare categorie;
• een hostname koppelen aan een merknaam;
• verschillende bekende waarden standaardiseren voor analytics.

Het grote voordeel is dat je deze vertaling centraal in één variabele beheert. Je hoeft dezelfde logica daardoor niet in meerdere tags te herhalen.

Lookup-tabel of RegEx-tabel?

Wanneer je met exacte, bekende waarden werkt, is een Lookup-tabel meestal de eenvoudigste keuze.

Wil je juist meerdere waarden op basis van een patroon matchen, dan kun je een RegEx-tabel gebruiken. Daarmee kun je bijvoorbeeld meerdere URL's met één regel categoriseren.

Een voorbeeld van een situatie waarin een RegEx-tabel beter past, is het categoriseren van alle URL's die beginnen met /blog/. Je hoeft dan niet iedere afzonderlijke URL in een Lookup-tabel op te nemen.

Lees meer over dit onderwerp in het artikel RegEx-tabel in Google Tag Manager.

Lookup-tabel testen

Test de Lookup-tabel altijd in de Preview-modus van Google Tag Manager. Controleer bij een relevant event de invoervariabele en vervolgens de waarde die de Lookup-tabel teruggeeft.

Test zowel een waarde waarvoor een regel bestaat als een waarde waarvoor geen regel bestaat. Zo controleer je ook of de standaardwaarde correct wordt gebruikt.

Meer over variabelen in het algemeen lees je in Wat is een variabele in Google Tag Manager?.